Skip to content
Art of DiggingArt of Digging

Het magazine

Crate Digging

Digs, vondsten & platenkultuur

Vertraag: DJ Screw's Archief, Houston's Cassette-Underground en de Lange Politiek van Zwarte Muziekbehoud Het is 2024 en de Screwed Up Records & Tapes shop aan Griggs Road in Houston staat er nog steeds. Niet als museum, niet als gedenkwaardige locatie — gewoon als winkel. Je kunt er binnenlopen en cassettes kopen, cd's, merchandise. Het neon brandt. De toonbank staat vol. Voor een bepaald type muziekfan voelt dit als een wonder: een primaire bron die gewoon open is, die gewoon bestaat, die niet is omgevormd tot iets anders dan zichzelf. Dit is zeldzamer dan het zou moeten zijn. DJ Screw — geboren Robert Earl Davis Jr. in 1971 — creëerde tussen ruwweg 1990 en zijn dood in 2000 meer dan driehonderd mixtapes, misschien wel meer. De exacte aantallen blijven vaag, wat op zichzelf al iets betekent. Hij nam op in zijn slaapkamer, in garages, in informele sessies waarbij vrienden langs de microfoon stroomden en improviseerden boven platen die hij vertraagde tot iets dat aanvoelde als denken in slow motion. Hij verkocht die tapes voor vijf of tien dollar vanuit zijn huis, later vanuit de winkel. Hij adverteerde niet. Hij had geen distributiedeal. Hij had een techniek, een gemeenschap en een aanvoelen voor hoe muziek zich zou moeten verhouden tot de tijd van een bepaald soort dag in een bepaald soort stad. Wat hij maakte noemde hij chopped and screwed.
crate-digging

Vertraag: DJ Screw's Archief, Houston's Cassette-Underground en de Lange Politiek van Zwarte Muziekbehoud Het is 2024 en de Screwed Up Records & Tapes shop aan Griggs Road in Houston staat er nog steeds. Niet als museum, niet als gedenkwaardige locatie — gewoon als winkel. Je kunt er binnenlopen en cassettes kopen, cd's, merchandise. Het neon brandt. De toonbank staat vol. Voor een bepaald type muziekfan voelt dit als een wonder: een primaire bron die gewoon open is, die gewoon bestaat, die niet is omgevormd tot iets anders dan zichzelf. Dit is zeldzamer dan het zou moeten zijn. DJ Screw — geboren Robert Earl Davis Jr. in 1971 — creëerde tussen ruwweg 1990 en zijn dood in 2000 meer dan driehonderd mixtapes, misschien wel meer. De exacte aantallen blijven vaag, wat op zichzelf al iets betekent. Hij nam op in zijn slaapkamer, in garages, in informele sessies waarbij vrienden langs de microfoon stroomden en improviseerden boven platen die hij vertraagde tot iets dat aanvoelde als denken in slow motion. Hij verkocht die tapes voor vijf of tien dollar vanuit zijn huis, later vanuit de winkel. Hij adverteerde niet. Hij had geen distributiedeal. Hij had een techniek, een gemeenschap en een aanvoelen voor hoe muziek zich zou moeten verhouden tot de tijd van een bepaald soort dag in een bepaald soort stad. Wat hij maakte noemde hij chopped and screwed.

DJ Screw's handgemaakte cassettennetwerk in Houston's Third Ward was nooit een underground omweg — het was een volledig uitgewerkt, zelfsoeverein Black muziekarchief dat buiten elke structuur was opgebouwd die de mainstream cultuur gebruikt om legitimiteit toe te kennen.

De Luisterbar als Ritueel: Hoe Tokyo's Vinylcultuur Nieuwe Wortels Vond in Britse Steden
crate-digging

De Luisterbar als Ritueel: Hoe Tokyo's Vinylcultuur Nieuwe Wortels Vond in Britse Steden

De luisterkroegtradition van Japan — gebouwd op vinyl, stilte en gedeelde aandacht — heeft culturele grenzen overschreden en herdefinieert stilletjes de manier waarop Britse steden denken over nachtleven en geluid.

De Archivaris die Japanse Hip-Hop Bouwde: DJ Muro en de Filosofie van de Krat In de wereld van de platenverzamelaars en dj's zijn er mensen die muziek afspelen, en dan zijn er mensen die haar bewaren. DJ Muro, de legendarische Japanse dj en producer uit Tokio, behoort tot die zeldzame tweede categorie – iemand wiens toewijding aan het vak zo diepgaand is dat zijn naam synoniem is geworden met de kunst van het archiveren zelf. Muro begon zijn carrière in de vroege jaren negentig, op het moment dat hip-hop in Japan nog een underground fenomeen was, iets gefluisters achter gesloten deuren van platenwinkels in Shibuya en Shimokitazawa. Waar anderen zagen wat er was, zag Muro wat er kon zijn – een volledig ecosysteem van geluid, gebouwd op de fundamenten van soul, funk, jazz en de vroege New Yorkse rap die hij met bijna obsessieve precisie verzamelde. Zijn aanpak was altijd anders. Terwijl veel dj's hun verzamelingen beschouwden als gereedschap voor het podium, behandelde Muro zijn platen als primaire bronnen – historische documenten die een verhaal vertelden over zwarte Amerikaanse muziek en haar wereldwijde vertakkingen. Elke aankoop was een daad van conservering, elke mix een cursus muziekgeschiedenis verpakt in iets dat je ook gewoon kon dansen op.
crate-digging

De Archivaris die Japanse Hip-Hop Bouwde: DJ Muro en de Filosofie van de Krat In de wereld van de platenverzamelaars en dj's zijn er mensen die muziek afspelen, en dan zijn er mensen die haar bewaren. DJ Muro, de legendarische Japanse dj en producer uit Tokio, behoort tot die zeldzame tweede categorie – iemand wiens toewijding aan het vak zo diepgaand is dat zijn naam synoniem is geworden met de kunst van het archiveren zelf. Muro begon zijn carrière in de vroege jaren negentig, op het moment dat hip-hop in Japan nog een underground fenomeen was, iets gefluisters achter gesloten deuren van platenwinkels in Shibuya en Shimokitazawa. Waar anderen zagen wat er was, zag Muro wat er kon zijn – een volledig ecosysteem van geluid, gebouwd op de fundamenten van soul, funk, jazz en de vroege New Yorkse rap die hij met bijna obsessieve precisie verzamelde. Zijn aanpak was altijd anders. Terwijl veel dj's hun verzamelingen beschouwden als gereedschap voor het podium, behandelde Muro zijn platen als primaire bronnen – historische documenten die een verhaal vertelden over zwarte Amerikaanse muziek en haar wereldwijde vertakkingen. Elke aankoop was een daad van conservering, elke mix een cursus muziekgeschiedenis verpakt in iets dat je ook gewoon kon dansen op.

DJ Muro, Tokyo's legendarische 'king of digging', heeft de Japanse hiphop gevormd door een levenslange toewijding aan vinyl — waarbij hij de krat niet behandelde als een verzameling, maar als een levend archief dat meesterschap vereist.